Çin Komünist Partisi, hem devleti hem de tek partili yönetimi temsil eden çift şapkalı bir yapı. Çin, ekonomide liberalleşme sayesinde bugün ABD’ye rakip olma yolunda ilerlerken demokratik siyasete kapıları kapatmış bir ülke. Öyleki, devletin ekonomide daha fazla rol almasını isteyen liberal ekonomi karşıtı ve parti ileri geleni Bo Xilai ve taraftarları tasfiye edilmekle kalmayıp nerede olduğu bilinmeyen evde göz hapsine alındılar. Bu da Çin’in, karşıt fikirleri, demokratik siyaset yoluyla değil komünizmin sert gücü ile baskılamaya devam ettiğinin bir diğer örneği. Çin’in liberal yüzü ise kendisini, dünyaca ünlü ürünlerin taklitlerini ürettiği için çakma ünvanından artık kurtulmaya yüz tuttuğu yüksek teknoloji ürün üretimine çoktandır geçmesiyle de gösterir olmuş.

Çin’de, ülkenin yönetiminde söz sahibi 9 kişilik ÇKP Politbürosu Daimi Komitesi’nin geçen yılki seçimi sürecinde, ülkede siyasi gerilim tırmanmış ve Arap Baharı’nın kendilerine de sirayet edeceğinden korkan Çin yönetimi, ülkede adeta sıkıyönetimi anımsatan sert tedbirler almıştı. Politbüro artık seçildi ve sular duruldu gibi.

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ve beraberindeki kalabalık gazeteci ve işadamı heyetinin kısaca ÇKP diyeceğimz Çin Komünist Partisi’nin davetlisi olarak, 14-18 ocak tarihleri arasında 27 saati havada geçmek üzere 8 günlük ve üç kenti kapsayan Çin gezisi işte böyle bir arka planda gerçekleşti. ÇKP, Kılıçdaroğlu ve heyetine devlet protokolü uyguladı ve geleceğin güçlü başbakan adayları arasında gösterilen şahsiyetler dahil üst düzey kabul gördü.

Askeri ve ekonomik alanda dünyanın bu yükselen gücü ne yazıkki “biri bizi gözetliyor” psikolojisinden kurtulamamış, gazeteciler olarak bırakın ÇKP binalarının içine girmeyi Kılıçdaroğlu’nun, parti ileri gelenleriyle görüşme yapmak üzere gittiği binaların giriş kapılarında basına açıklama yapması bile kabul edilmedi.

Efsanevi lider Mao Ze Tung’un ülkesi komünist Çin’den, CHP Lideri olarak Kılıçdaroğlu’nun da etkilenmemiş olması beklenemezdi. Kılıçdaroğlu, ülkenin ticari merkezi Şangay şehrinde ÇKP’nin birinci Ulusal Kongresi’nin yapıldığı binayı ve Mao ve arkadaşlarının, partinin kuruluşunu ilan ettikleri odanın havasından etkilenmiş olmalı ki gezinin son durağı Urumçi’de, Sincan üniversitesinden fahri doktora ünvanı aldıktan sonra yaptığı konuşmada konukları “Yoldaşlarım” diye selamlamayı ihmal etmedi. Gerçi Kılıçdaroğlu, Ankara’daki parti kongrelerinde de komünizmin retoriği yoldaşlarım şeklindeki hitabeti ile biliniyor.

Doğudan seçim startı

Kılıçdaroğlu yönetimindeki CHP’nin, bir süredir yurt dışına açılma politikası izlediği gözleniyor. Ancak CHP’nin, Çin ziyaretine, adeta iktidara soyunan ve başbakanlığa Kılıçdaroğlu’nun geleceği varsayımıyla çıktığının pekçok işareti vardı. Kılıçdaroğlu, başbakanların mutad olduğu üzere yaptığı gibi beraberinde 40’a yakın işadamının yanısıra hemen hemen tüm gazetelerin temsilcileri ile televizyonlardan muhabirlerin de katılımıyla kalabalık bir heyetle bu zorlu Çin yolculuğuna çıkmıştı. Zorlu diyorum zira, başkent Pekin, Şangay ve son olarak da Uygur Türklerinin yaşadığı Sincan özerk bölgesi başkenti Urumçi’yi de kapsayan bu 8 günlük ziyaretin 27 saati havada geçti. CHP, Çin ziyaretini görünür kılmak için başarılı bir medya propogandası çerçevesinde çok sayıda gazeteciyi de yanına almıştı.

Partililer, “Kılıçdaroğlu başbakanlığa mı soyunuyor” şeklindeki esprili sorularımıza “İnşallah” yanıtı vererek karşılık veriyorlardı. Kılıçdaroğlu, başbakanlar ya da cumhurbaşkanları gibi fahri doktora ünvanı alınca yine partililer “Başkanımıza da çok yakıştı” yorumlarını yapıyorlardı.

Mesajlar ümit verici değil

CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu’nun, önümüzdeki 2014 yerel ve 2015 genel seçimlerine iktidar yürüyüşü havasında seçim startını dünyanın yükselen gücü Çin’den yani Doğu’dan vermiş olması “CHP ne kadar yeni” sorularını da akıllara getirmiyor değil. Ama nihayetinde, ana muhalefet CHP’nin, AK Parti’nin aktif olduğu dış dünya ile teması başlatmış olması Türkiye açısından pozitif bir gelişme olarak okunmalı.

Ne varki, bizler Çin’deyken Türkiye’de, PKK mensubu üç kadının Paris’te infaz edilmesi sonrası CHP Milletvekili Hüseyin Aygün’ün, bu kişilerden PKK kurucularından Sakine Cansız’ın ailesine taziye ziyaretinde bulunması ve sonrasında Türkiye’ye getirilen cenazelerin Diyarbakır’da olaysız bir anma töreninden sonra defnedilmeleriyle devam eden süreç yaşanıyordu. Bu sürecin arka planında ise hükümetin talimatıyla MİT’in İmralı’da Abdullah Öcalan ile birkaç aydır başlattığı görüşmeler vardı.

Aygün meselesi, ister istemez gündeme damgasını vurmuş, CHP’nin Çin ziyaretini biraz gölgede bırakmıştı. Kılıçdaroğlu, Aygün’ü partinin ilke ve kurallarına uymaya davet ediyor ve Cansız’ın taziye ziyaretine gitmiş olmasına sert tepki veriyordu. Kılıçdaroğlu’nun, Çin’den yaptığı bu açıklamaları Ankara’dan da duyulmasına rağmen parti sözcülerinin Aygün’e sert tepkiler yöneltmeye devam etmeleri ironik biçimde CHP’nin, parçalı halini pekiştirir nitelikteydi.

Kılıçdaroğlu’nun, Diyarbakır’daki cenaze töreninin olaysız geçmesini memnuniyet verici bulmakla birlikte Aygün’ün, bireysel olarak yaptığını söylediği taziye ziyaretine sert tepkisi, barış sürecine destek açıklamalarıyla ters düştü. Belki Kılıçdaroğlu, Aygün tepkisiyle parti içindeki ulusalcı tabana da mesaj veriyordu ama yeni CHP’nin, eski CHP savunucularına göz kırparak artık bir seçim zaferine de ulaşamayacağı anlaşılıyordu. Daha da önemlisi CHP’nin, herkese göz kırpma biçimindeki ikircikli yapısıyla barış sürecine olası katkısı da sorgulanır nitelikte. Üstelik de bizzat Kürtlerin, Cansız ve arkadaşlarının cenaze törenini olaysız gerçekleştirerek İmralı sürecine güçlü destek verdikleri bir sırada.