Baharın kendisini hissettirdiği, ağaçların çiçek açtığı bir Bodrum sabahında bahçede çalışmak ayrı bir huzur veriyor insana.

Birkaç gün yağan yağmur sonrası hazır toprak da yumuşamış iken bahçeyi gereksiz otlardan temizlemenin tam zamanıydı.

Evin arka tarafına uzanan küçük bahçede birkaç limon, mandalina ağacıyla daha yeni dikilmiş şeftali, ceviz, yenidünya fidanı ve ön bölümde de begonvil, gül ve kır çiçekleri vardı.

Bunların arasına ekilen çeşitli sebzeler bahçeye ayrı bir güzellik katıyor ancak kış boyunca bahçeyi sarmış yabani otlar ağaçlara nefes aldırmıyordu.

Bahçe işlerinden pek anlamasam da toprakla uğraşmak müthiş derece de sinirleri yatıştırıyor, stresten kurtarıyor, bir anlamda terapi gibi geliyor.

Toprak yumuşak olunca bazıları neredeyse ağaçların boyuna ulaşmış otları sökmek kolay oluyor da iş ayrık otlarına gelince, eğilip onları kökünden sökmek insanı hem yoruyor, hem de zorluyor.

Kır çiçeklerinin arasına gizlenmiş, toprağa kök salmış bu ayrık otları hem diğer bitkilerin büyümesini engelliyor, hem de görüntüyü bozuyor.

Isırgan otları elimi yaksa da, eldiven kullanmadığım için parmaklarımda sıyrıklar oluşsa da ısrarla ve inatla bahçedeki tüm ayrık otlarını temizledim.

Ardından yıkanıp, giyindikten sonra bir kahve içmek için televizyonu açmış bulundum.

Bahçeden yayılan toprak kokusuna karışan bahar çiçeklerinin kokusu da, içtiğim kahvenin tadı da yok oldu gitti.

Hangi kanala geçsem, siyasetin o kirli polemikleri, kin ve nefret içeren açıklamalar ikiyüzlü politikacılar, yeniden beni baharın o güzel, umut dolu havasından aldı, sevgisizliğin, düşmanlığın karanlık girdaplarına sürükledi.

Kim barış istiyor, kim demokrasi ve özgürlüklerden yana belli değil.

Ortalık toz duman

Seçimlere şunun şurasında iki ay gibi bir süre kalmış.

Ortada ne sosyal, ekonomik, toplumsal projeler, ne de geleceğe ilişkin umut veren, demokratik bir Türkiye özlemine karşılık gelecek açıklamalar var.

Toplumsal uzlaşı kültürünün olmadığı, barışı istemenin bile suç sayıldığı, başkalarının görüş ve düşüncelerine saygı ve tahammül ortamının yok edildiği, yeni  kutuplaşmalar ve ayrımcı politikaların, yapay gerginliklerin öne çıkarıldığı bir ülkede;

Başkanlık hedefini tek gündem maddesi haline getirmiş, giderek uzlaşma kültüründen uzaklaşan bir cumhurbaşkanı,

Cumhurbaşkanıyla ters düşmemek adına bir yandan muhalefetin, diğer yandan İmralı ve Kandil’in baskıları altında bunalmış bir hükümet,

İktidar partisi içinde egemenlik alanı kapmak için kıyasıya mücadele eden farklı güç odaklarının ve etkili çevrelerin sadık adamları,

Yeni bir şeyler söyleme becerisini gösteremeyen, politik doğrultuları şaşmış, nerede durduğunu kendisi de bilemeyen, ekseni kaymış, en önemlisi iktidar hedefi ve umudu olmayan bir muhalefet,

Her türlü imkan ve fırsatı kullanarak toplumu kendi amaçlarına göre dizayn etmeye çalışan sermaye çevreleri,

Emperyalist niyet ve amaçları uğruna dünyayı bir kan gölüne çevirmekten kaçınmayan, yeni enerji kaynakları yaratmak için sürekli iç savaş ve etnik çatışmaları körükleyen küresel güçler……..

Bir de bizim evin arka bahçesini sarmış ayrık otları.

Düşünüyorum da bir koca çiçek bahçesi gibi hayal ettiğimiz ülkemizin her yerini de ayrık otları bürümüş.

Öylesine de kök salmışlar ki, başka canlıların, başka fikirlerin yeşermesine, büyümesine de imkan vermiyorlar.

Biraz zor oluyor, elimizi yaralıyor, kanatıyor kimi zaman; ama başka türlü de kurtulmak mümkün değil, yaşamımızı zehir eden bu ayrık otlarından.

Üstelik de havalar ısınmaya başladı, bereketli yağmurlar toprağı yumuşattı.

Her renk çiçekler sarmaya başladı etrafımızı.

Şimdi tam da bu güzel kokuları içimize çekmenin, bahar havasını solumanın zamanıdır.

Çevresine kin ve nefret tohumları serpenlere, yaşanası bir dünya ve barış içinde bir Türkiye yerine, her fırsatta savaş çığırtkanlığı yapan sürüngenlere inat,

Kardeşlik ve dostluk şarkıları söylemenin, birlikte halay çekmenin,

Güneşli, güzel günler için, barış ve özgürlük için,

Eşit yurttaşlar olarak bir arada, barış içinde yaşamanın,

Ayrık otlarını temizlemenin tam da zamanıdır.